Friday, September 30, 2011

കല്ലേറുകൊണ്ടെന്‍റെ കണ്ണുപോയി...

വിലാസമെഴുതാത്ത
കത്തുമായി അലയുന്ന
തപാല്‍ക്കാരനോട്
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:
അവനിനി വരില്ല.

ഞങ്ങള്‍ പുരട്ടിയ
അത്തറിന്‍റെ
ദാര്‍ശനിക ഗുണങ്ങള്‍
വിയര്‍ത്തു മുഷിപ്പിക്കാന്‍
അവനിനി വരില്ല.

ഞങ്ങളുടെ
അലക്കി തേച്ച
സാന്ധ്യ ശോഭകള്‍
ഇപ്പോള്‍
എത്ര സുരക്ഷിതം...

ക്ഷമിക്കുക,
ഞങ്ങള്‍ തിരക്കിലാണ്.
സ്മാരകം പണിയുന്ന
തിരക്കില്‍.
ദയവായി മറ്റെവിടെയെങ്കിലും
ചെന്നന്വേഷിക്കൂ... 


Saturday, February 26, 2011

അതിരുകള്‍

കാവലുള്ള
അതിരുകള്‍
ഭയാനകമാണ്.
സമാധാനമുള്ളിടത്ത്
കാവല്‍ വേണ്ടല്ലോ ?
ആരാണ്
ഭൂപടത്തിലാദ്യം
അതിരുകള്‍ വരച്ച
തെമ്മാടി?

Monday, September 13, 2010

കവിത

1.
അകം നുരയുകയും
പുറം വിയര്‍ക്കുകയും
ചെയ്യുമ്പോള്‍
അധരം സഹനം വെടിയും;
എത്രയായാലും
അകത്ത്‌ മധുവാണല്ലോ?
....................

2
നിന്നിലെ പ്രകാശമാണ്
ഇരുള്‍ അപഹരിക്കുന്നത്.
വേനല്‍ നിന്നിലെ ജലത്തെയും.
നീ നിന്‍റെ മിഴികള്‍
തുറന്നുതന്നെ വെയ്ക്കുക.
.................
3.
തുറന്നു നോക്കുമ്പോള്‍
പുഴുവരിച്ചിരുന്നു.
എങ്കിലും
തന്ത്രികള്‍ സ്വയം മുറിച്ച്
മരിച്ച
സിത്താറിന്‍റെ വേദന
വിരലിലിത്തിരി
ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

Sunday, June 27, 2010

കമല





കമലയെ
ഞാന്‍ മറന്നത്
അവര്‍ സുരയ്യ
ആയതുകൊണ്ടാകാം...
കമലയെ
ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നു.
കാരണം
കമല മന്ദാരമായിരുന്നു.
അവളെനിക്ക്‌
നീര്‍മാതളത്തിന്‍റെ
കഥ പറഞ്ഞുതന്നു.


ഒരു ഹരിത കാമുകന്‍ നീട്ടിയ
അകാലാനുരാഗത്തിന്‍റെ
പീഢിത മാത്രമായിരുന്നു,
സുരയ്യ.

Saturday, August 1, 2009

മോചനംകൊണ്ട് അര്‍ത്ഥമാക്കുന്നതിന്‍റെ വിപരീതം.


( കഥ )

പ്രിയതമന്‍റെ ബ്രൂട്ട് മണക്കുന്ന നെഞ്ചുരോമങ്ങളില്‍ തഴുകെ,
തെല്ലൊന്ന് ബ്രൂട്ടലായി തന്നെ അവള്‍ പറഞ്ഞു:
'' കറുത്ത മേല്‍ക്കുപ്പായമണിയാതെ
പെണ്ണിന് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ പാടില്ലാത്ത നാട്ടിലേക്ക്
അങ്ങെന്നെ കൊണ്ടുപോകരുത്...''

ആ നിഷേധസ്വരത്തിന്‍റെ കാഠിന്യം കുറയ്ക്കാന്‍
ഒരു നിമിഷം, നെഞ്ചില്‍ കൈവെച്ച്
അയാള്‍ പ്രപഞ്ചനാഥനെ നമിച്ചു.
അയാള്‍ കാരണങ്ങള്‍ ചോദിച്ചു.
അവളുടെ ഉത്തരങ്ങള്‍ കേട്ട് തല പുകച്ചു.
മാള്‍ബറോയുടെ രൂക്ഷ ഗന്ധത്താല്‍
മണിയറ വീര്‍പ്പുമുട്ടി.
എന്നിട്ടും പ്രിയതമനോടുള്ള സ്നേഹംകൊണ്ട്
അവള്‍ സഹിച്ചു.

അവശേഷിക്കുന്ന അവധിദിനങ്ങള്‍ മിണ്ടാതെ,
കൂടെ കിടക്കാതെ അയാള്‍ പ്രതിഷേധിച്ചു.

അവസാനം ഇരുമ്പുചിറകുള്ള ആ ആകാശപ്പറവ
അയാളെയും വഹിച്ച് തിരിച്ചുപറന്നു.

കടലിനക്കരെ എത്തിയ വിവരത്തിന്
അയാള്‍ അവള്‍ക്കൊരു ഡിവോഴ്സ് നോട്ടീസ്‌ അയച്ചു.

.......................
( ചിത്രം ഗൂഗിള്‍ ഇമേജില്‍ നിന്ന്. )
.......................

Friday, July 17, 2009

ശ്വാസക്കാറ്റ്







പെയ്ത
കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ താഴെ
സ്പര്‍ശിച്ചത്‌
പേടിച്ച വിരലല്ല.
വരണ്ട
ശ്വാസക്കാറ്റിന്‍റെ
തുമ്പില്‍ കെട്ടിവെച്ച
ചുണ്ട്.


പിന്നെ,
സ്വപ്നം നനഞ്ഞ്
നീ നടന്നുപോയ ഇടവഴി
തണുപ്പാല്‍ മധുരിച്ചു.


......................

ചിത്രം ഗൂഗിള്‍ ഇമേജില്‍ നിന്നും
......................

Sunday, May 31, 2009

പ്രണാമം




'' പ്രകടമാക്കാത്ത സ്നേഹം നിരര്‍ത്ഥകതയാണ്.
പിശുക്കന്‍റെ ക്ലാവുപിടിച്ച
നാണ്യശേഖരം പോലെ
ഉപയോഗശൂന്യവും... ''


( നീര്‍മാതളം പൂത്തകാലം )



മാധവിക്കുട്ടി എന്ന മായാത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍ക്ക് ...

Tuesday, May 12, 2009

പാല്‍ മധുരം




ഗര്‍ഭഗൃഹത്തിന്‍റെ
പുറന്തോട് പിളരും മുമ്പ്
നിരപരാധിയായ കുഞ്ഞ്
ഫ്രോയിഡിനെ
അറിഞ്ഞുതുടങ്ങുന്നു.

കുഞ്ഞ്
അമ്മിഞ്ഞ നുണയുമ്പോള്‍
അമ്മക്കിളി
കാല്‍ വിരലാല്‍
ഇക്കിളി മാറ്റുന്നു.
സ്ഥാപനത്തിന്‍റെ
പേരുകളിലേതല്ലാത്ത
മുലയുള്ള അമ്മമാര്‍.

ഇളം ചുണ്ടുകള്‍ക്കിടയില്‍
തിരുകികയറ്റുന്ന
പെണ്ണവയവത്തിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍
പാല്‍ കൊടുക്കുന്നു.

അച്ഛന്‍ കുടിച്ച്‌
ബാക്കി വെച്ചത്...





( ചിത്രം: ഗൂഗിള്‍ )

Monday, May 4, 2009

ബീക്കുട്ടി




മുമ്പാരത്തെ കോലായിലിരുന്ന് ബീക്കുട്ടി ഏഴാം ക്ലാസിലെ സാമൂഹ്യപാഠം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ മുറ്റത്തൊരു കാല്‍പ്പെരുമാറ്റം. അവള്‍ തട്ടംകൊണ്ട് മുഖം മറച്ച്, നോക്കി. മുറ്റത്തൊരാള്‍ . വായന മുടക്കാതെ ബീക്കുട്ടി അകത്തേക്കുനോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു:
" ഉമ്മാ... മുറ്റത്തിദേ, ഒരു മനുസന്‍...''
അടുക്കളയില്‍നിന്നും വരാന്തയിലേക്ക്‌ വന്ന ഉമ്മ ആദ്യമൊന്ന് ഞെട്ടി. പിന്നെ ഖല്‍ബ്‌ പൊട്ടി. അരിശത്തോടെ മകളെ നോക്കി ഉമ്മ പറഞ്ഞു:
" മനുസനാണ്ട്യേ അത് ? അന്‍റെ ബാപ്പല്ലേ അത്? "
പിന്നെ തേങ്ങലുകള്‍..
( കടപ്പാട് )



( ചിത്രം : ഗൂഗിള്‍ )

Monday, April 27, 2009

നാനോ



ചക്രത്തിന് കീലിടുകയായിരുന്ന കുട്ടാപ്പുചേട്ടനോട്
ഭാര്യ ജാനുവേടത്തി പറഞ്ഞു:
ഈ കാളവണ്ടി വിറ്റിട്ട്
നമ്മക്കൊരു നാനോ വാങ്ങണം...

അപ്പോള്‍ കുട്ടാപ്പു സുഖമുള്ള അനുഭൂതിയോടെ
ഒരു കാജാ ബീഡിക്ക് തീകൊളുത്തി.

Tuesday, April 7, 2009

ശിലാലിഖിതം

താപസാ,
മൌനം മുറിക്കരുത്.
അത് പാത്രങ്ങളില്‍ കരുതി വെക്കണം.

തേയ്മാനം സംഭവിച്ച വാക്കുകള്‍ കൂട്ടിവെച്ച്
ദുരിതകാലത്ത് കഞ്ഞിയുണ്ടാക്കണം.


വീട്,
മഞ്ഞുമാസത്തിന്‍റെ ഗൃഹാതുരവാതില്‍.

അത് തുറന്ന്, പുഴയുടെ ആത്മഹ്രദത്തിന്
നോവും നോക്കും പങ്കുവെയ്ക്കണം.
നിറം മാഞ്ഞ സ്നേഹപ്പുറ്റുകള്‍ തിരയണം.


തപാലാപ്പീസിന്‍റെ വരാന്തയില്‍
ഒരു കഫതുള്ളി.
കത്തുവിതരണക്കാരന്‍ ഒരിക്കല്‍ ചോദിച്ചു;
എവിടെ,
കരുണയുടെ കടലിരമ്പമായി വരാറുള്ള
അവന്‍റെ തപാല്‍ വികൃതികള്‍?

നീതി ശാസ്ത്രങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു;
മൌനത്തിന്‍റെ കടന്നല്‍ കൂടിന്‌
ഞങ്ങളവനെ കൂട്ടികൊടുത്തു.

വഴിവിളക്കുകള്‍ വാതിലടച്ച വഴിയോരത്ത്
അവന്‍റെ വാരിയെല്ലുകൊണ്ട്
സ്മാരകം പണിയണം.
വാതിലടയ്ക്കരുത്...
അതിന് വാതിലുകള്‍ പണിയരുത്...

Monday, February 23, 2009

അവസാനം

കാത്തുവെക്കുന്ന ജീവിതം
വ്യാമോഹം.

ജന്മം മൃതിയിലേക്കുള്ള
ബസ് റുട്ട്.

കൊട്ടിയടച്ചാലും മുട്ടിവിളിക്കും
കറുത്ത വിരുന്നുകാരന്‍.

നിന്നെ കൂട്ടുവിളിക്കാനാകാത്ത
യാത്ര.

അതുകൊണ്ട്
കരയാതെ ചിരിക്കണം.

സ്നേഹത്താല്‍ കലഹിച്ച്,
കാമം ധൂര്‍ത്തടിച്ച്,
ആയുസ്സിന് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാതെ...

അങ്ങനെ...

Thursday, October 16, 2008

പേരുകള്‍


പന്തീരാണ്ടുകൊല്ലം
കുഴലിലടച്ചാലും
കുരയ്ക്കില്ല,
കടിയ്ക്കില്ല.
എന്നിട്ടും കാവല്‍...
സഹനമെന്ന് പേര്.
...
ബലിചോറുണ്ണും
വിരുന്നുവിളിക്കും
കല്ലെടുക്കുമ്പോലെ
കാട്ടിയാല്‍
പറന്നകലുന്ന
സൂത്രശാലി...
സ്വപ്നമെന്ന് പേര്.
...
വരുവാനില്ല
ശിപായിപോലും
എന്നിട്ടും തുറന്നിടും
പടിപ്പുരവാതില്‍
കാറ്റിലിളകിയാല്‍
വെറുതെ കൊതിക്കും...
കാത്തിരിപ്പെന്ന് പേര്.
...
ആശംസകള്‍
സമ്മാനപ്പൊതികള്‍
പായസമധുരം
എങ്കിലും,
ശുഭ്രമണിഞ്ഞ്
മണ്ണിലേക്കുള്ള
ഒരോ ഇറക്കം...
ജന്മദിനമെന്ന് പേര്.

Saturday, October 4, 2008

പാന്ഥന്‍


രാക്കറുപ്പിലെ
പേക്കിനാവിന്‍
പാരിതോഷികപ്പൊതി
കണ്ണാല്‍ തുറന്ന്,
ഹൃത്താല്‍ പിടഞ്ഞ്,
കരളാല്‍ ഉണര്‍ന്ന്,
ദുരധിഗമ വീഥിയിലെ
മുള്‍ച്ചെടി വിരിയ്ക്കും
കൈയ്ക്കും മധു
പ്രാതലായ് കുടിച്ച്,
സങ്കടം മറന്നുനടക്കുക.


കാലം
ഉപ്പുറ്റിയില്‍ വരഞ്ഞ
വ്രണിത മുദ്രതന്‍
മഷിയിളകാതെ,
കാലമര്‍ത്തി
ഭൂമിയെ നോവിക്കാതെ,
സ്വയം ഊന്നുവടിയായ്
നടക്കുക.


എവിടെയോ
കൈമാടി വിളിക്കുന്നുണ്ടാകും...

Friday, September 26, 2008

അമ്മ


വീടെത്തണം,
മനസ്സിന്‍റെയും ശരീരത്തിന്‍റെയും
അസ്വാസ്ഥ്യങ്ങള്‍ക്കിടയിലും
വീട് കാക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട
പാവം വൃദ്ധയുണ്ടവിടെ...

വീടെത്തണം,
കരളില്‍ നിന്നും അടര്‍ത്തിയെടുത്ത
ഒരു ഓട്ടമുക്കാലും
അച്ഛന്‍റെ ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നും
പണ്ടെപ്പോഴോ പറിച്ചെടുത്ത
ഗാന്ധിസാഹിത്യത്തിന്‍റെ ഒരേടും
കണ്ണാടിയുടഞ്ഞ കണ്ണടയും
രണ്ടുകോപ്പ മിഴിനീര്‍ ചറവും
നരകമാത്രകളില്‍ അമൃത്‌ പോലെ,
ഹരിചന്ദനം പോലെ,
ആത്മാവില്‍ നിറയുന്ന

സാന്ത്വനവും ഉണ്ടവിടെ...

പകരം
ഒരു കരണ്ടി കഷായം നല്‍കണം...

വീടെത്തണം,
സ്നേഹലാളനകള്‍ കോന്തലയില്‍ പൊതിഞ്ഞ്,
സമനില തെറ്റിയ മനസ്സുമായി
കാത്തിരിക്കുന്ന
പാവം വൃദ്ധയുണ്ടവിടെ...

Friday, September 19, 2008

ബാല്യസ്പര്‍ശം


ഉറക്കച്ചടവുമാറാത്ത
ഓത്തുപള്ളിയുടെ മോന്തായത്തില്‍,

അവളുടെ വിരല്‍ മീട്ടിയ മഴയും
എന്‍റെ വരള്‍ തന്ത്രിയുടെ മൂളിപ്പാട്ടും
കളിക്കൂടുകൂട്ടിയ പണ്ട്...

ചോരുന്ന വാനില്‍ ആരും കാണാതെ
ഒരു പാവം മുഹബത്ത്
മഴവില്‍ കുടനിവര്‍ത്തിയ പണ്ട്...

ഒരു ഇളം മഷിത്തണ്ട്
ഇടവഴിയില്‍ വെച്ച്
എന്‍റെ സ്ലേറ്റിന്‍റെ കറുത്ത മുഖത്ത്
മുത്തിയ പണ്ട്...

കിനാക്കണ്ടുനിന്ന് ഓതാന്‍ മറന്നതിന്
അത്തറുനാറുന്ന കള്ളവിരലുകള്‍ കൊണ്ട്
അവളുടെ നെഞ്ചിനു നുള്ളിയ
മൊല്ലാക്കയുടെ വെള്ള വസ്ത്രമാകെ
മഷിക്കായ ചാലിച്ചൊഴിച്ച പണ്ട്...

നക്ഷത്രവിളക്ക് മെല്ലെ
താഴെ ചതിക്കുഴിയിലെറിഞ്ഞുടച്ച
വിപ്ലവകാരികള്‍
കറുത്ത മനസ്സുകൊണ്ട് പര്‍ദ്ദ നെയ്ത
ഹറാമായ പട്ടിയെ കൂട്ടിലിട്ട പണ്ട്...


ഇളങ്കിനാവൊഴിച്ച്
നട്ടുവളര്‍ത്തിയ മുല്ലവള്ളി
കാട്ടുകടന്നല്‍ കൂട്ടില്‍ പടര്‍ന്നിട്ടും,
വിരലിന്‍റെ തുമ്പിലെ കാറ്ററുതി പിടിതെറ്റി
വിരഹക്കടലാസില്‍ വീണപൂ വരച്ചിട്ടും ...
ജനല്‍പാതിയില്‍ മുളപൊട്ടി
ഒരു കൈത്തണ്ട നിറയെ വളപ്പൊട്ടുകള്‍...
ഒരു തുവ്വാല നിറയെ കരഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍‌ ...

Friday, September 5, 2008

പൂങ്കാവനം


ഭൂമിക ശൂന്യം;
അതിരുകള്‍ അടയാളപ്പെടുത്തിയാല്‍.
ആശിക്കാം, പക്ഷെ വാശിയരുത്;
തിരിച്ചുകിട്ടേണമെന്ന്...

ചിരിക്കാം,
കവിത പോലെയും കരി പോലെയും.
പക്ഷെ കണ്ണാടി ഉടയുന്നു;
ചില ചിരികളില്‍...

മുളക്കില്ല,
ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചാല്‍.
പ്രകടനങ്ങളില്‍ തന്നെ
വളക്കൂറ് ...

ചന്തം കെടുത്തും, നടനം.
കണ്ണട വേണ്ട, കാണാന്‍.
പൂക്കള്‍ വിരിയില്ല
എസ്. എം എസ്സിലും, ഓട്ടോഗ്രാഫിലും...

ഉള്ളില്‍ ഉറവയുണ്ടെങ്കില്‍
പൂങ്കാവനം മനം...

Sunday, August 17, 2008

അനുരാഗം

പഴഞ്ചാക്കില്‍ കെട്ടി
പുഴ കടത്തി വിട്ടിട്ടും
പിന്നെയും പതുങ്ങിയെത്തി
ലൈലയുടെ പൂച്ച.

കമ്യൂണിസ്റ്റ് പച്ചകള്‍ക്കൊപ്പം
വെട്ടിക്കളഞ്ഞിട്ടും
പിന്നെയും പൂവിട്ടു
ചെമ്പനിനീര്‍.

ഇരുമ്പുകൂട്ടിലെ അനാര്‍ക്കി
കുരച്ചു ചാടിയിട്ടും
പിന്നെയും മുറ്റത്ത് നിഴലുകള്‍.

ഡോഗ്മാറ്റിക്കുകള്‍
വേറെയുമുണ്ടായിരുന്നു, കൂട്ടില്‍.
അറബിപ്പൊന്നും ആത്മീയ കള്ളക്കടത്തും
ചുമടായി കൊണ്ടുവന്ന
ഒരു എന്‍. ആര്‍ . ഐ കഴുതയും...

അവര്‍ക്ക്
ചായം തേക്കാന്‍ പറ്റാത്ത
താജ് മഹലിനു പുറകിലൂടെ
യമുന വറ്റാതൊഴുകി...

എങ്കിലും ആ മാര്‍ബ്ള്‍ ചിത്രങ്ങളില്‍
അവരെന്‍റെ ചെഞ്ചോര പുരട്ടി...

അവരുടെ ചോരക്ക് നിറം പച്ച...



Saturday, August 2, 2008

അടിമവേലക്കാരുടെ മുറി

വീടുകളല്ലാത്ത വീടുകള്‍
ചേറില്‍ നിറം മാഞ്ഞ ചുവരുകള്‍
കിണറുകളില്ലാത്തതെങ്കിലും, കുഴലിലെ
കുടിനീരില്‍ കണ്ണുനീരുപ്പ്...

അടച്ചിട്ട വാതിലില്‍ പഴുതൊന്നുമാത്രം
കയറുവാന്‍ ആയിരം താക്കോലുകള്‍
പലതരം ഭാഷയില്‍ തേങ്ങലുകള്‍
പല കോലമായ്പ്പോയ ജീവിതങ്ങള്‍ ...

ഓരോ പകലിലും മുന്നില്‍ പെടുമ്പോള്‍
അപരിചിതനാക്കുന്ന കണ്ണാടിയും, പിന്നെ
ഓരോ രാവിലും ചെന്നുകേറും
ശയനമുറിയും ശങ്കിച്ചു, നിയ്യാര് ?

കട്ടിലിന്‍ പടവുകള്‍ കയറിയിട്ടാകാശം
മുട്ടിക്കിടക്കുമ്പോള്‍ നിനവുകള്‍ പാടും
'' ഞാനുണ്ട് കെട്ടോ സമക്ഷം...''

ആതുരത മൂട്ടയായ് ചോര കുടിക്കവേ
നിദ്രയങ്ങപ്പുറം മാറിനില്‍ക്കും
ശീതീകരണത്തില്‍ തോറ്റ്, യന്ത്രം
വെറുമൊരു മുരളലായ് മൂളിനില്‍ക്കും...

ഒടുവിലാ തീക്കാറ്റിനൊപ്പം
അറിയാതെ കണ്ണുകളടയുന്ന നേരം
പഴങ്കൂട്ടാനിലെ കോഴി കൂവും...
മുറിയൊരു നഗരമായാര്‍ത്തുണരും...


( ദുബായിലെ ഒരു ലേബര്‍ കേമ്പ് - ഓഗസ്റ്റ്‌ 1, 2008 )

Thursday, July 3, 2008

അച്ഛന്‍

അകത്തൊരുനൂറാധിതന്‍
പുസ്തക താള്‍നിവര്‍ത്തി
അച്ഛനുണര്‍ന്നിരിക്കെ
അനന്തഘോരമാം ഇരുള്‍മെത്തയില്‍
എന്നുമുറക്കമായിരുന്നു, ഞാന്‍...

ഓരോ പ്രഭാതവും കോരിയെടുത്തെന്‍റെ
നിറുകയില്‍ പൊത്താന്‍ കൊതിച്ചുവന്നു,
ഉള്‍ച്ചൂടിനാലെന്‍ വസ്ത്രച്ചുളിവുകള്‍
തേച്ചുമിനുക്കിയണിയിക്കാനണഞ്ഞു,
സ്വയം കൈപ്പുനീര്‍കുടിച്ച്
മകനുമധുരം വിളമ്പിയുണ്ണാതിരുന്നു...

വെയില്‍പൂത്തുപഴുത്ത വേവിലും
മഴമൂത്തുപൊഴിയും വഴിയിലും
പുത്രനാമാങ്കിതം, പുത്തന്‍കുടയുമായ്
മെലിഞ്ഞ കാലില്‍ നിന്നിരുന്നച്ഛന്‍...

തൊഴില്‍കഴിഞ്ഞെന്നും നാട്ടുവെളിച്ചത്തില്‍
കരിയില പോലെ പാറി വരുമ്പഴും
കോന്തലക്കെട്ടില്‍ സൂക്ഷിക്കുമച്ഛന്‍
സ്നേഹത്തിന്‍ മധുരസമ്മാനം...

ഉള്ളിലായിരത്തൊന്നു കഥയുമായൊരു
തളര്‍നിസ്വനം കാത്തിരുന്നപ്പഴും
രാവിന്‍റെ, പകലിന്‍റെ, നേരിന്‍റെനേരെ
കണ്ണടച്ചുറക്കമായിരുന്നു, ഞാന്‍...

ഒടുവിലൊരു കീറസ്വപ്നത്തില്‍ തലമുട്ടി
ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നച്ഛനെ വിളിച്ചപ്പോള്‍
ഇരുളായിരുന്നെന്‍റെ ചുറ്റിലും, കൂരിരുള്‍
അച്ഛനിരുന്നിടം ശൂന്യം...